+ Tijdens het zandritueel mocht ook Lena haar zand in de kader strooien

Bruidskindjes betrekken in je ceremonie – zo doe je dat!

Je eigen kinderen betrekken bij je huwelijk, het is de droom van vele koppels.  En het levert zonder fout prachtige beelden op.  Niets schattiger dan je ringen aangereikt krijgen door je eigen peuter.  Of aangekondigd worden door je kleine schatten die bloemblaadjes in het rond gooien.  Schattig, maar vaak ook wel een beetje saai voor de kinderen.  Vooral als ze verder alleen maar heel stil mooi mogen zitten wezen…  Het kan ook anders, ik geef graag een paar tips!

In dit artikel figureert de schattige Lena als bruidsmeisje.  Want dat was ze ook, afgelopen mei tijdens het huwelijk van haar mama en papa.  Die wilden trouwen bij valavond, in de tuin van hun feestzaal.  En dus was het al best laat voor kleine Lena.  Die bovendien al heel vroeg wakker was (al is ze dat wel gewoon 😉 ) en al uren aan het spelen was op het springkasteel.  Geen probleem hoor, vol energie en enthousiasme vervulde ze haar rol.  Die was dan ook erg leuk!

Aankondigingsbordjes

Het bruidspaar (of toch minstens de bruid) voorafgaan bij hun intrede, dat is een klassieke rol voor bruidskindjes.  Vaak krijgen ze hun eigen boeketje of een mandje met bloemblaadjes om kwistig rond te strooien (voor of meestal na de plechtigheid).  Maar in plaats van die bloemetjes, kan je ze ook een bordje meegeven.  Eentje waarmee ze aankondigen wat er staat te gebeuren!aankondigingsbordjes voor bruidskindjes tijdens een huwelijksceremonie

Lena deed dat.  Maar ze deed het niet alleen.  Ze is namelijk nu al voorbestemd om ooit ook over een witte loper te stappen en haar mama weet al met wie.  Of het echt zo uitdraait, de tijd zal het ons leren, maar vandaag zijn Lena en Fenn een beetje verliefd…  En dat ze over 27 jaar gaan trouwen, lieten ze alvast iedereen weten!

Je kan echt alle kanten op met zo’n aankondigingsbordjes.  Zowel qua look als qua inhoud.  Wat dacht je van deze opties:

  • Klaar papa?  Hier komt mama!
  • Vind je mij al mooi? Wacht tot je haar ziet!
  • Papa gaat trouwen, maar geen nood: ik ben nog single!
  • Laatste kans om weg te lopen!
  • Voor deze ene keer is ze op tijd: hier komt de bruid!
  • Heeft er iemand de ringen soms gezien??

Meer inspiratie vind je op Pinterest.

Een vertederende act

Betrek de kindjes ook tijdens de ceremonie door een korte act met hen in te oefenen.  Lena en Fenn vertolkten wat ze voelden met een dansje op het liedje ‘Verliefd’ van Kapitein Winokio.  En Fenn overhandigde Lena zelfs een ringetje aan het eind.  Met wat aanmoediging, want hij had al STKU7727 copywat meer last van de vermoeidheid dan zij.  Geen gast die dat erg vindt, het zijn kinderen, het geeft niet als het allemaal wat anders loopt dan gepland.

Je kan ze ook een verhaaltje laten vertellen of uitbeelden.  Inspiratie daarvoor vind je hier.

In the mix

Het zandritueel is een mooie manier om symbolisch te tonen wat een prachtige mix jullie als koppel vormen.  En het heeft als bijkomend voordTijdens het zandritueel mocht ook Lena haar zand in de kader strooieneel dat je je kinderen erbij kan betrekken.  Uiteindelijk versterkt dat huwelijk de band van het hele gezin.  En dus kunnen jullie het ritueel als gezin voltrekken en een mix maken van al jullie kleuren.  Ik moet vast niet vertellen dat kinderen dat ‘geknoei’ met zand leuk vinden?  Lena koos voor het appelblauw-zeegroene kleurtje en hadden we niet net op tijd ingegrepen dan had ze het in één keer leeggegoten 🙂

Kloppen maar!Het bruidskindje bezegelde de kus van haar ouders met een klop met de oude veilinghamer

Een huwelijk, dat wordt bezegeld.  Met een kus, uiteraard.  Maar ook met een klop van de hamer.  Ik heb speciaal daarvoor een oude veilinghamer.  En terwijl mama en papa helemaal opgingen in hun kus, leefde Lena zich uit met die hamer…  Op de grond, veiligheidshalve 🙂

 

Onderteken een gezinsakte

Mijn huwelijksceremonies zijn een moment om even stil te staan bij wat je al meemaakte als koppel, om mekaar te vertellen wat je voelt, om dat ja-woord te geven en ringen uit te wisselen.  Maar ze hebben geen wettelijke of religieuze echtheid.  Desalniettemin worden erSTKU7803 copy vaak wel handtekeningen gezet.  Op een liefdesakte, een extra aandenken aan dat mooie moment waarop jullie ‘ja’ zegden.  Die liefdesakte krijgt wanneer er kinderen zijn de vorm van een gezinsakte.  En zo mocht ook Lena verklaren dat ze haar toestemming gaf aan haar mama en papa om met mekaar te huwen.  Voor een handtekening was ze nog wat klein en dus zette ze haar vingerafdruk.  Dat zwarte vingertje vond ze overigens best stoer!

 

En zo maakte de kleine Lena van het begin tot het einde deel uit van de huwelijksceremonie van haar ouders.  Precies zoals ze het wildeEen prachtig koppel, een magische huwelijksceremonie: de perfecte start voor een gelukkig leven samen.n.  En dat leverde een echt Fairytale Moment op.  Dus bij deze nog eens dankjewel aan Kelly en David dat ik de verteller mocht zijn in jullie liefdessprookje.  Ik wens jullie een magisch leven samen!

 

 

 

Foto’s van Studio Kurt.

 

+

Sluit je ceremonie af in stijl: ga voor een waar strooifestijn!

Trouwen is een groot feest en dat hoort het ook te zijn.  Maar naast samenzijn met je familie en vrienden, lekker eten en drinken en de benen van onder je lijf dansen gaat het toch vooral om de liefde van je leven beloven er altijd voor hem of haar te zijn.  Het belangrijkste moment van de dag is zonder twijfel dat ja-woord.  Of je dat dan doet in een kerk of tijdens een ‘alternatieve’ ceremonie, dat is helemaal je eigen keuze.  En wanneer je als bruidspaar je eeuwige liefde en trouw aan mekaar hebt beloofd en arm in arm de ceremonie verlaat, dan mogen de gasten je uiteraard vol enthousiasme bekogelen.  Maar waarmee?  Ik reik graag wat opties aan.

Traditioneel wordt – of zeg ik beter werd? – er met rijst gegooid.  Die staat symbool voor een huwelijk vol voorspoed, vruchtbaarheid en rijkdom.  Alleen blijkt het ook slecht voor de vogels en kan je argumenteren dat het gebaar wat glans verliest als je denkt aan alle hongersnood en armoede in de wereld.  En dus gaan we op zoek naar alternatieven.  Want het is een mooi gebaar en levert vaak prachtige plaatjes op.

rijst

De alternatieven zijn legio.  Je kan bijvoorbeeld bellen blazen.  Nul risico op klachten buiten hier en daar misschien een vlek op een zijden kleedje.  Of het hele potje over je krijgen als je een kleuter bij je hebt…  Waarom laat je de vonken niet letterlijk in het rond spatten dankzij vuurwerkstokjes?  Wanneer je ceremonie bij zonsondergang of ’s avonds plaats vindt, is dat prachtig.  Trouw je overdag, dan blijven witte duiven een goeie klassieker, maar ook dat is op vele plaatsen niet toegelaten.  Ballonnen kunnen dan een goed alternatief vormen.

Wil je toch echt iets strooien, waarom dan geen confetti?  Mooi en makkelijk.  Je kan tegenwoordig ook confetti kanonnen kopen met gouden hartjes of wat je maar wil.  Alleen is dat natuurlijk ook niet zo ecologisch verantwoord (al bestaat er biologisch afbreekbare confetti!) en mag het in vele gemeentes al evenmin als rijst.  Bevinden jullie je middenin een veld of op een wijngaard, dan zijn bloem- of vogelzaad leuke en erg toepasselijke opties.  Al stem je dat ook best even af met de eigenaars.

 

Een ecologisch alternatief in even felle kleurtjes als confetti en zelfs met een lekker geurtje waar volgens mij echt niemand iets op tegen kan hebben, zijn bloemblaadjes.  Daar ga ik hier dan ook wat dieper op in.

Verse bloemblaadjes blijven natuurlijk het mooist.  Maar het is niet zo eenvoudig om eraan te raken – tenzij je zin hebt om zelf 100 rozen kaal te plukken – en kan behoorlijk duur zijn.  Ik kocht een aantal rozen en met de verse bloemblaadjes kan je zelf gemaakte puntzakjes vullen en dat ziet er heel mooi uit.  Maar het is wel wat werk en het moet vlak voor je grote dag gebeuren.  Daar roep je dus best wat hulp voor in aangezien je het zelf ongetwijfeld al druk genoeg hebt en toch een kans wil maken om uitgerust voor de dag te komen.

1523613771889

Als alternatief voor echt verse bloemen, kan je bij Sweet colours gevriesdroogde bloemblaadjes bestellen.  Die zien er mooi uit, ze hebben een heel ruim assortiment en de levering verloopt heel vlot.  Wat mij betreft zeker een goeie optie!

 

cof

Ik vroeg 4 staaltjes aan en was echt aangenaam verrast hoe mooi de blaadjes eruit zien!

 

Maar je kan natuurlijk ook zelf aan de slag gaan om gedroogde bloemblaadjes te maken.  Als je een partner hebt of bent die zijn geliefde regelmatig trakteert op een bos rozen, kan je die in de maanden voorafgaand aan je huwelijk systematisch drogen.  Dat kan op de ouderwetse manier: hang je rozen op en wacht tot ze helemaal gedroogd zijn.  Reken toch op een 2-tal weken.  Een paar rozen leveren al behoorlijk wat bloemblaadjes op.  Ik gebruikte ze als potpourri omdat ze ook gedroogd nog lekker ruiken en er mooi uitzien.

Heb je te weinig tijd of gewoon geen geduld, dan kan je rozenblaadjes ook drogen in de microgolfoven.  Je verwijderd de bloemblaadjes van de verse rozen en spreidt ze uit op een stuk keukenpapier.  Je zorgt er best voor dat ze mekaar niet overlappen.  Begin met een minuutje op maximaal vermogen, kijk of ze al droog genoeg zijn en zet ze indien nodig nog wat langer in de oven.  Afhankelijk van de grootte van de blaadjes hebben ze wat meer of minder tijd nodig.  Maar het werkt wel en het resultaat is nagenoeg hetzelfde als wanneer je ze op de klassieke manier droogt.

Dit werkje kan je al een paar weken voor je trouwdatum doen waardoor je dat stukje voorbereiding alvast kan afvinken.

Als je ervoor kiest om met bloemblaadjes te werken, zijn puntzakjes echt heel mooi om ze uit te delen aan de gasten.  Je kan ze bovendien heel makkelijk zelf maken.  Gebruik een mooi papiertje, oude kranten of zelfs muziekpartituren – wat er best past bij je thema/ decoratie.  Je kan de zakjes ook bevestigen aan de stoelen, je gasten begrijpen ongetwijfeld onmiddellijk wat de bedoeling is.

bloemzakjes

Naast rozen kan je natuurlijk ook andere bloemetjes kiezen.  Of lavendelbloesems.  Keuze genoeg dus, je moet die alleen even zelf maken!  Tenzij je dat overlaat aan je wedding planner of stylist.  Aarzel niet om daarvoor beroep op mij te doen.

 

+

Een goeie speech schrijven, hoe doe je dat?

We zijn niet allemaal geboren speechers, maar af en toe kunnen we toch niet aan die plicht ontsnappen.  Zoals wanneer je de vader of getuige van bruid of bruidegom bent.  Met een paar trucjes moet het echter voor iedereen mogelijk zijn het publiek te boeien.  Ontdek hier hoe ook jij je kan ontpoppen tot een echte ‘storyteller’.  Dat woord is al een eerste tip.  Een verhaal vertellen kunnen we namelijk allemaal!

Het begin…

Verveel je publiek niet met een saaie inleiding over wie je bent en waarom je daar staat te speechen.  De kans is groot dat ze dat toch wel weten en anders kan je het in de loop van je uiteenzetting nog duidelijk maken.  Grijp onmiddellijk hun aandacht.  Dat doe je door te starten met een leuke anekdote.  Probeer er eentje uit te kiezen waar je verder in je verhaal naar kan terug refereren.  Vertel bijvoorbeeld over die keer dat je vriend de weg zou wijzen tijdens een nachtelijke dropping en jullie net niet in het bos moesten overnachten als je zijn aanstaande wil wijzen op diens legendarische oriëntatievermogen.  Of over die keer dat je je dochter kussend aantrof achter een kermistent als je de nood voelt het publiek duidelijk te maken dat ze er altijd al vroeg bij was.  Denk even na of de anekdote gepast is en niemand in verlegenheid brengt.  De herinnering aan dat schooltoneeltje waarin zoonlief schitterde als het hart van Jezus of die keer dat je het haar van je bestie vasthield terwijl ze een overdaad aan gin tonics in de toilet loosde, hou je wellicht best voor je.

Het leuke aan zo’n anekdote is dat die zich er perfect toe leent ze te vertellen alsof je aan de keukentafel of de toog van je stamcafé zit.  Je hoeft ze niet uit het hoofd te leren, je put uit je eigen herinneringen.  Het is onderhoudend om naar te luisteren en helpt ook wanneer je last hebt van plankenkoorts.  Niets zo effectief als een goede start die kan rekenen op wat gelach in de zaal om de zenuwen te bedaren.

… de kernboodschap …

Afhankelijk van de gelegenheid en je rol, kan je vervolgens even toelichten wie je bent en wat je link is met het feestvarken.  Bijvoorbeeld door te zeggen dat je nog tal van dergelijke anekdotes zou kunnen vertellen omdat jullie mekaar al jaren kennen.  Laat je dan vooral niet verleiden om ook echt al die andere verhaaltjes op te dissen.  De ergste fout bij een speech is namelijk te lang doorbomen…  Als je toch een geheugensteuntje nodig hebt, beperk je dan tot wat kernwoorden op een steekkaartje.  Niets doet de moed van je toehoorders zo snel in de schoenen zakken als het openvouwen van enkele velletjes papier.

Kom vervolgens tot de kern van wat je wil vertellen.  Op een huwelijk wil je de bruid of bruidegom wellicht even in de bloemetjes zetten en zeggen waarom hij/ zij zo’n geweldige vriend(in), dochter, zoon, … is.  Zoals hierboven reeds vermeld, is het fijn als je dat minstens deels kan linken aan die anekdote.  Zo blijft die een beetje een rode draad.   Breng je felicitaties over en dan op naar een knallende afsluiter.  Ik zei het al, maak het niet te lang.

… het einde.

Probeer sterk te eindigen, dat blijft hangen.  Je kan dat doen door een originele toast uit te brengen.  Wat dacht je van eentje op een knallend leven?  Dat kan je letterlijk doen door aan elke tafel een handlanger te zoeken die op jouw teken een confetti kanon afschiet.  Of eindig met een leuke quote.  Misschien laat je anekdote nog wel een vervolg toe, dan kan je de cirkel helemaal rond maken.  Dan zeg je iets als “om af te sluiten nog even dit: bij die dropping was er nog een andere bekende op pad.  En die zagen we echt pas ’s morgens terug, maar voor dat verhaal verwijs ik je graag door naar nonkel Jef!”.  Een teaser kan ook nog leuk zijn.  Doe alsof je ter afsluiting nog een laatste verhaaltje gaat vertellen, maar breek het snel af en zeg dat het eentje voor aan de toog is.  Als je het goed hebt aangepakt, hoor je een zucht van teleurstelling in de zaal.  En dan kan je in alle rust van het verdere feest gaan genieten, wetend dat je een goeie speech gaf!

Tot slot nog even dit.  Tenzij je behoort tot het zeer kleine percentage mensen dat uit de losse pols een wervelende speech ten berde kan brengen, is ‘voorbereiden’ het toverwoord.  Begin er al een paar weken op voorhand aan.  Schrijf iets uit, leg het weg en neem het wat later terug vast.  Wanneer je overtuigt bent van het resultaat, leg hem dan even voor aan een testpersoon.  En daarmee bedoel ik niet een mailtje sturen met de tekst, maar een echte dry run zoals dat dan heet.  Geef je speech zoals je het echt zou doen.  En neem de feedback ter harte.

Door het op te schrijven, er af en toe naar terug te grijpen om het te verfijnen en de speech een keer te oefenen, zit hij waarschijnlijk al in je hoofd.  Gebruik desnoods nog een kaartje met wat kernwoorden, maar vermijd dat je hem letterlijk moet aflezen.  Probeer je zenuwen onder controle te houden en rustig te praten.

Raak je er ondanks deze tips echt niet uit?  Dan kan je ook altijd mijn hulp inroepen tijdens de voorbereiding.  Veel succes!

 

+

Welke vraag stel jij: peter/ meter of voogd?

We gaan hoe langer hoe minder naar de kerk.  Trouwen doen we veelal ‘alternatief’, het lentefeest of gewoon geen feest wint aan populariteit, ook het aantal doopsels neemt af.  En toch, duiden we wel nog massaal iemand aan als dooppeter of -meter.  Waarom en welke betekenis geven we aan die traditie?

Oorspronkelijk waren peter en meter bij een doopfeest wat de getuigen zijn bij een huwelijk.  Hun taak?  Het kind bijstaan tijdens de christelijke opvoeding.  Klein maar pittig detail: in het bijzonder wanneer het kind één of beide ouders zou verliezen door een tragisch voor- of ongeval.  Traditioneel werden de grootouders uitverkoren om de rol op zich te nemen, gevolgd door ooms en tantes voor de meer kroostrijke gezinnen.

Er is intussen wel wat veranderd.  Zo kiezen jonge ouders steeds vaker iemand uit hun vriendenkring.  En schiet “Lang zal hij geven” misschien weleens door het hoofd van het petekind?  Laat me het er op houden dat het toch wel een commercieel tintje heeft, dat peter- en meterschap.  En wat is er nog aan van die tweede taak: het kind bijstaan wanneer het één of beide ouders zou verliezen…

Misschien ben je zelf wel peter of meter?  Of sta je op het punt er eentje te vragen.  Wat vraag je dan precies van de persoon in kwestie?  Het betalen van de suikerbonen, een cadeautje met nieuwjaar en af en toe iets leuks doen samen?  Of gaat het toch wat verder dan dat?  Ik geef toe dat ik er niet direct bij stil stond, of zij de mensen zijn bij wie ik mijn kind het liefst zou zien opgroeien in het onverhoopte geval ons iets overkomt.  Niet dat ik ze niet geschikt acht, bij nader inzien zou het mijn keuze wellicht niet veranderen.  Maar zien zij dit als deel van hun rol?

Wettelijk hebben peter en meter natuurlijk geen enkele verplichting.  Hoogstens een morele.  Als de ouders iets overkomt, is hun testament bepalend.  Of een rechtbank.  Vanaf de leeftijd van 12 jaar heeft het kind zelf er ook wat over te zeggen.  Dus als je als ouder zelf wil bepalen wie er als voogd zal optreden als het noodlot toeslaat, leg je dat best vast.  Bij een notaris of vrederechter.  Misschien toch iets om even bij stil te staan als (kersverse) ouder (in spe).

Je kan er even bij stilstaan tijdens de doopviering.  Of de verwelkoming van je kleine wonder.  Want naar de kerk gaan we alsmaar minder.  Bij huwelijken zijn de alternatieve, persoonlijke ceremonies intussen helemaal ingeburgerd.  Waarom houden we dan wel nog vast aan het doopsel en de communie?  Bij gebrek aan een goed alternatief misschien.  Want het blijven mijlpalen, momenten waarbij je iets langer wil stilstaan en waarop je beloftes wil uitspreken of waarden wil meegeven.  Het is niet enkel tijdens een huwelijksplechtigheid dat er beloftes worden uitgesproken.  Ze horen ook bij een geboorte.  Beloftes van de (groot)ouders, peter(s) en/of meter(s).  Bouw een prachtige toekomst voor je kind op mooie herinneringen.  Wie weet durven je gasten zich zelfs wagen aan een voorspelling.  Hou die goed bij, ze vormen ongetwijfeld een leuk moment wanneer je toe bent aan het vieren van de volgende mijlpaal.  Geloof me, de tijd vliegt alleen maar sneller wanneer je kinderen hebt.

Nog een andere tip: neem een foto van je baby bij een relatief groot stuk speelgoed.  Denk aan een schommelpaard of iets dergelijks.  Herhaal dat elk jaar op zijn of haar verjaardag.  Prachtig om te zien hoe zo’n kind evolueert.  En ook die kan je weer gebruiken om een levensverhaal rond op te bouwen op latere belangrijke momenten.

Geef jij binnenkort een babyborrel en ben je er nog niet uit wat al dan niet dopen betreft?  Heb je wel al een peter en/ of meter gekozen en wil je die graag betrekken bij het verwelkomen van dat kleine wonder?  Waarom dan geen persoonlijke ceremonie als start van die babyborrel.  Je kan die helemaal zelf maken, maar donderde je net van je roze wolk in het echte leven van slapeloze nachten?  Laat me je helpen.  Contacteer me vrijblijvend.

+

Hoe betrek je kinderen bij je huwelijksceremonie?

Hoewel bruidjes veelal nog zweren bij een maagdelijk witte jurk, is er van dat maagdelijk zijn vaak niet veel sprake meer.  En gelukkig maar eigenlijk, je wil wel weten wat voor vlees je in de kuip hebt toch? 🙂  Vele koppels hebben zelfs al kinderen voor ze de grote sprong naar het getrouwde leven zetten.  En wat is er mooier dan die kinderen deel te laten uitmaken van jullie ceremonie?  Zelfs als er nog geen eigen kinderen zijn, lopen er meestal wel een paar super schattige bruidskindjes rond.

Hun rol blijft vaak beperkt tot mooi staan op de foto, de ringen brengen en wat rozenblaadjes rond strooien.  Dat hoeft echter niet.  Lees hier hoe wij het aanpakten om onze dochters een hartverwarmende bijdrage te laten leveren aan het huwelijksfeest van mijn nicht.

Mijn nicht koos voor een eigen, persoonlijke huwelijksceremonie.  Die vond plaats in de prachtige tuin van de feestzaal.  Onder een tent want dit is nu eenmaal België en hoewel bruid en bruidegom straalden voor 10 deed de zon dat wat minder.  Mijn dochters, 6 en 8, en de oudste van mijn zus, 9, mochten bruidsmeisjes zijn.  We kozen samen met hen een leuk verhaaltje uit, knutselden wat attributen in mekaar en doken in de berg knuffels op hun kamer.  Dat leverde een mooi poppenspel op dat heel enthousiast onthaald werd door alle aanwezigen.

Het verhaal

Wij kozen voor ‘Omdat ik je zo lief vind‘ van Marianne Busser en Ron Schröder.  Maar er zijn tal van opties.  ‘Raad eens hoeveel ik van je hou‘ is bijvoorbeeld ook een klassieker.  Het verhaaltje moest wel wat ingekort worden, maar daar leent het zich perfect toe.  Het gaat over een egel die zijn vriendinnetje muis ten huwelijk gaat vragen.  Hij roept daarbij de hulp in van nog wat andere vrienden in het dierenrijk.  Natuurlijk zegt ze ja en dus eindigt het verhaal voor het altaar.  Het is geschreven in rijmvorm, wat wel leuk is om voor te lezen.

sk-239

De attributen

De hoofdpersonages zijn de egel en de muis.  Daarnaast hadden we een eekhoorn, kikker, pad en een konijn nodig.  Die vonden we al snel tussen de grote berg knuffels die de 3 kinderen rijk zijn.  De egel kreeg met een wit lint een mooi strikje.  De muis kreeg met wat crêpepapier en hetzelfde witte lint een trouwkleedje.

Het decor bestond uit de voorgevel van het huis van muis, met een deur die echt open ging, een struik en een ‘altaar’.  Zo gemaakt met wat karton, verf en knutsel-grage kindjes.  We maakten ook een mini-ruikertje en vulden een zakje met een hoop propjes crêpe papier in vrolijke kleurtjes.  In een tweede zakje stopten we rijstkorrels.

Het juwelenkoffertje van de kinderen werd ook geplunderd, zodat de egel een echt ringetje had om aan muis te overhandigen.

Toneel spelen

Eén van de kinderen las het verhaal voor.  We hadden natuurlijk het voordeel dat ze daarvoor oud genoeg waren, maar dit kan je eventueel ook door een volwassene laten doen.  Terwijl zij las, voerden de andere kinderen een toneelstukje op met de knuffels.  Zo wandelde de egel met zijn ruiker naar het huis van muis, terwijl zijn vrienden toekeken van achter hun struik.  Zodra het aanzoek aanvaard was, vervingen we het huis door het altaar en na het ja-woord mochten de kinderen de papieren bloemetjes en de rijst in het rond strooien.

sk-227

Herinnering

Na het toneelstukje werden egel en muis, die in het verhaal “toevallig” net zo heetten als het bruidspaar, plechtig aan hen overhandigd als aandenken.  Ik weet het eigenlijk niet zeker, maar hoop dat ze een mooi plaatsje kregen in hun living.

De kinderen vonden het super leuk om te doen, de gasten heel fijn om naar te kijken en het bruidspaar, wel, die straalden nog net een tikje harder.  Missie geslaagd dus.  Naast dit toneelstukje, vervulden ze natuurlijk ook hun andere taken met verve.  Zoals het afgeven van de ringen…

sk-327

Wil jij ook zo’n persoonlijke ceremonie?  Laat je je verrassen door je eigen kinderen, getuige, ouders en vrienden?  Of hou je de touwtjes liever wat strakker in handen?  Het is allemaal mogelijk.  Ik begeleid jullie graag om samen een mooie ceremonie uit te werken.  Neem gerust contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

sk-167

 

Foto’s van Stijn Knapen.

+

Op zoek naar ‘zin’, maar geen zin in een feest?

Een communieviering in de kerk of een lentefeest.  Dat zijn zowat de alternatieven die je vandaag ter beschikking hebt als ouder wanneer je kind 6 (of is het nu 7?) of 12 wordt.  Meer en meer mensen haken echter volledig af.  Een mis voelt hypocriet, het alternatief spreekt ook niet aan.  Helemaal niets doen dan maar?  Of is er toch een manier om deze stap richtig volwassenheid wat meer betekenis te geven?  Een nieuwer, frisser ritueel dat toelaat samen met je kind stil te staan bij deze mijlpaal in zijn of haar leven?

Zowel de viering in de kerk als het vrijzinnige alternatief zijn een groepsgebeuren.  Alle kinderen van de klas nemen samen deel aan de ceremonie en hebben er individueel vaak een beperkte bijdrage in.  Ze voelen zich dan ook niet altijd even betrokken en het risico bestaat dat ze afhaken.  Het groepsgebeuren kan net zo goed een meerwaarde zijn.  Maar misschien is het toch vooral wat we ‘gewoon’ zijn, kinderen doen samen hun communie.

Waar draait het nu eigenlijk om bij zo’n viering?  De eerste communie is eigenlijk de inwijding van het kind in het katholieke geloof.  Niet niks dus.  Je wil er toch wel even bij stilstaan of dat is wat je wil voor je kind.  Als vrijzinnige vier je de overgang van de kleuterschool naar de lagere school en wordt er meestal een toneelstuk opgevoerd.  Als 12-jarige vier je dan je vormsel (je krijgt het zegel van de heilige Geest, de gave Gods) of de overgang van de lagere naar de middelbare school.

Het katholieke ritueel zegt velen onder ons wellicht niet veel meer.  De overgang van kleuter naar ‘kind’ in het eerste leerjaar of die van de lagere school naar middelbaar onderwijs blijft wel een impactvol gebeuren.  Elke ouder zal kunnen beamen dat het een beetje loslaten is, dat je kind toch plots versneld minder een kind is.  En dat je rol als ouder er weer wat anders uit ziet.  En daar wil je wellicht toch wel even bij stilstaan.  Maar hoe dan, als het niet via de klassieke weg is?

Een ceremonie voor en door het kind

Het kind mag centraal staan in zijn of haar eigen moment.  Zij zijn tenslotte waar het om draait.  Een 6-jarige heeft best al wel een mening.  Een 12-jarige zeker.  Jij wil als ouder wellicht ook wel graag iets meegeven aan je kind.  Het vertellen hoe jij het wil begeleiden in deze nieuwe fase van het leven.

In een persoonlijke ceremonie kunnen jullie er echt jullie verhaal van maken.  Jullie waarden en normen op de voorgrond plaatsen.  Aan de hand van verhalen die passen bij wie jullie zijn aan de andere aanwezigen tonen hoe jullie met mekaar omgaan.  De doopmeter en -peter, grootouders en andere belangrijke betrokkenen kunnen ook een bijdrage leveren.  “It takes a village to raise a child” is een spreuk die veel waarheid bevat.  Het is fijn voor zo’n kind om te horen en beleven dat het goed omringd is.  Dat er veel mensen zijn waarop het kan rekenen.

Zie je zo’n persoonlijke, authentieke versie van het klassieke feest wel zitten, maar heb je geen idee hoe eraan te beginnen?  Dan help ik je graag, neem gerust contact op.  Wat je dan verder doet, een groot feest met lekker eten, een springkasteel en veel cadeautjes of niet, dat kies je uiteraard helemaal zelf.

 

Exclusieve tijd voor het kind

Zie je zo’n ceremonie niet zitten, dan is zo’n mijlpaal-verjaardag misschien wel het uitgelezen moment voor wat exclusieve quality time met je kind.  Trek er een keer samen op uit.  Ga bijvoorbeeld een weekendje kamperen.  Back to basics, zonder wifi en alle hedendaagse luxe.  Wedden dat er aan het kampvuur wel een moment van bezinning ontstaat?  Een (h)echt gesprek van man tot man, vrouw tot vrouw of wat de combinatie dan ook moge zijn?

Misschien is kamperen wel niets voor jullie.  Je kan ook op bezoek bij het Plankind dat jullie (of de klas?) steunen.  Of een avontuurlijke uitstap naar Durbuy plannen.  Wie weet verleggen jullie je grenzen tijdens een sprookjesachtig bezoek aan Disneyland door toch in die attractie te stappen waar je gezworen had echt nooit in te gaan.  Mogelijkheden genoeg.  Brainstorm er een keer samen over, dat is ongetwijfeld op zich al heel leuk!

Wat dan met de thuisblijvers?

Klinkt goed, die exclusieve tijd, maar wat dan met de thuisblijvers?  Oma en opa of meter en peter hadden er misschien toch wel op gerekend betrokken te worden?  En ik zei het al, opvoeden doe je als ouder niet alleen.  Betrek ze dan toch gewoon?  Ze zullen het ongetwijfeld begrijpen, dat je het geld voor dat feest liever uitgeeft aan een leuk en betekenisvol moment met je kind/ gezin.  Zeker als je ze de kans geeft eraan bij te dragen.

Laat ze een wensenkoffer maken.  Vertel ze over je plannen en vraag ze een boodschap mee te geven.  Dat kan een leuke anekdote zijn uit hun verleden waaruit zij een wijze les trokken, een wens voor het feestvarken, een quote om even bij stil te staan, …  Verzamel al die boodschappen en neem ze mee op jullie trip.  Open af en toe een van de boodschappen en spreek erover met je kind.  Als je al niet spontaan tot zo’n moment van bezinning kwam, helpt dit ongetwijfeld een handje.

Je ziet: alternatieven genoeg om, ook zonder mee te stappen in het klassieke verhaal, stil te staan bij deze mijlpaal en er een betekenisvol moment van te maken.  Een goed begin van de volgende fase in het leven van je kind.  Een sterke basis voor hun verdere volwassen leven.  En mooie herinneringen om samen te koesteren, want daar kan je er niet genoeg van hebben, toch?

+

Checklist voor het organiseren van een communie- of lentefeest

De lente komt snel dichterbij.  Als je een communicant in huis hebt, betekent dat alsmaar meer reclamefolders voor communiekleding, gepersonaliseerde geschenken, fotoreportages, enz. in de bus.  Breekt het koude zweet je al uit bij het vooruitzicht om het te organiseren?  Of kijk jij er net naar uit?  Iedereen is anders, maar een handige checklist deed nog nooit iemand kwaad!

1. Kledij

De collecties zijn er al, dus wie weet kan je deze al afvinken.  Ik moet toegeven dat het me een beetje verbaasde toen ik er voor het eerst mee werd geconfronteerd.  Ik heb het dus over het hele gedoe rond de keuze van HET kleedje (sorry, ik heb alleen maar dochters dus over het KOSTUUM kan ik niet meepraten…).  Het komt aardig in de buurt van het kiezen van je trouwjurk.

Al bepaal je dat natuurlijk vooral zelf.  Eerlijk is eerlijk, ik genoot wel van het uitstapje met mijn dochter om een kleedje te gaan uitkiezen.  Enkel wij twee tussen al die mooie jurkjes, lekker in de watten gelegd door de verkoopster.  Aangezien de collecties gelanceerd worden bij het jaareinde, wacht je best niet te lang met je aankoop om nog alle keuze te hebben.  Een plotse groeischeut behoort wel tot de risico’s, dus calculeer die best in.

Niet enkel de communiekant zelf, maar zijn/ haar volledige entourage wil uiteraard graag schitteren.  Plan dus ook alvast in wanneer je de andere leden van je gezin in het nieuw zal zetten.  Of toch welke outfit even aan de kant moet zodat hij er nog piekfijn uitziet wanneer de grote dag aanbreekt.

2. De uitnodiging

Je naaste familie breng je best al even mondeling op de hoogte van de datum zodat ze die zeker kunnen vrijhouden.  Zelfs al kennen ze de datum, een ‘officiële uitnodiging’ blijft toch wel leuk.  Daar hoort een mooie foto bij.  Je kan profiteren van de gelegenheid om er een leuke reportage met het hele gezin van te maken.  Met al die mooie outfits leveren jullie ongetwijfeld een prachtig plaatje op.

Mits een meerprijs, krijg je van veel fotografen de foto’s digitaal.  Dat is wel handig, want zo hou je alle vrijheid om de foto’s niet enkel voor de uitnodiging, maar ook voor bijvoorbeeld tafeldecoratie te gebruiken.  Papieren placemats, menu’s, bestekhouders, …  Je kan het zo gek niet verzinnen of je kan het laten personaliseren tegenwoordig.

Kies als locatie een plaats waar je kind zich goed voelt.  Idealiter iets wat bij hem of haar past.  Het voetbalveld, de manège, het bos, je woonkamer, …  Ja, meer en meer fotografen doen zelfs reportages bij je thuis.  Meer naturel wordt het niet!

3. Het gelegenheidsadres

Hiervoor zijn er diverse mogelijkheden.  Ik vat ze even samen in 3 grote categoriën:

Thuis

Zonder twijfel is de meest budgetvriendelijke optie om thuis te vieren en zelf voor eten en drank te zorgen.  Het is echter ook de meest arbeidsintensieve en maakt vaak ook dat je zelf niet echt van het feest geniet.  Probeer dus minimaal om wat hulp van familie of vrienden in te schakelen of voor een menu te kiezen dat wat zelfbediening toelaat.  Je kan echter ook thuis vieren en toch het werk uitbesteden.  Via een traiteur aan huis.  Terwijl jullie genieten van de viering, toveren zij je huis/ tuin om tot feestplek.  Ze koken ter plekke een heerlijk maal en serveren de door jou voorziene wijn.  De afwas is natuurlijk ook voor hen 🙂  Geloof me vrij, het is de meest ontspannen manier waarop ik al zelf een feest organiseerde!  Zeker als er nog veel kleine kindjes in de familie zijn.

Feestzaal of restaurant

Heel veel restaurants bieden specifieke formules aan voor communiefeesten.  Als je geen erg grote lijst van genodigden hebt, is dit zeker een aanrader.  Je kan zelf ook in alle rust meegenieten.  Kies zeker voor een restaurant met een speeltuin, het blijft ten slotte een kinderfeest.  Je kan zelfs afspreken met andere families in hetzelfde restaurant.  Ieder behoudt zijn eigen feest, maar de kinderen kunnen wel samen spelen.

Op verplaatsing, met een groep

Zijn er een paar ouderparen van klasgenootjes waarmee jullie het best goed kunnen vinden?  Waarom dan de handen niet in mekaar slaan?  Vele handen maken licht werk!  Je kan een zaal huren, zelf voor drank zorgen en het eten bijvoorbeeld aan een traiteur overlaten.   Voor de bediening van de drank kan je wellicht wel een paar Chiro jongeren vragen.  Zo blijft het budgetvriendelijk – je kan alle vaste kosten delen – en wordt het een echt feest voor de kinderen.  Er is namelijk wellicht ook een extra groot springkasteel want ook daarvoor kon je de kosten delen.  Of een video booth waar ze coole musical.ly filmpjes kunnen maken voor de tieners.

4. De ceremonie

Een belangrijke keuze.  Gaat je kind naar een katholieke school, dan wordt de kerkelijke viering wellicht vanuit die hoek naar voor geschoven.  In dat geval is het zeer afhankelijk van de school/ de streek in welke mate je inspraak hebt in de viering zelf.  Van helemaal geen tot ‘regel het maar beste ouders’, ik heb alle opties al gehoord.

Ik ben persoonlijk het minst fan van de optie viering in de kerk zonder inspraak.  Veelal komt die erop neer dat je kind, buiten een keer een tekstje aflezen, nauwelijks betrokken wordt bij de viering zelf.  Terwijl hij of zij toch centraal hoort te staan.  Het heeft natuurlijk als voordeel dat je er ook geen tijd hoeft in te stoppen.

Worden de ouders geacht zelf de ceremonie op te maken en een aantal voorbereidende sessies met de kinderen te organiseren?  Maak dan zeker goede afspraken tussen de ouders.  En zorg voor een rode draad zodat de viering een mooi aaneensluitend geheel blijft.  Probeer er ook iets leuks in te stoppen en te luisteren naar de ideeën van de kinderen.

Zien jullie of je kind die kerkelijke viering niet zitten, maar wil je wel wat meer dan eten/ drinken/ cadeautjes?  Ga dan voor je eigen ceremoniële moment.  Sta er met je gasten even bij stil dat je kind weer wat volwassener werd, zet het centraal in een viering die bij hem of haar past.

Hulp nodig?  Dan ben je hier natuurlijk aan het juiste adres!

5. Decoratie

Of het nu de kerk is of de plaats waar je persoonlijke ceremonie doorgaat, aan decoreren ontsnap je niet.  Gelukkig is er Pinterest, dat staat garant voor tonnen ideetjes.  Ook voor het feest zelf.  Ik hou wel van een speelse toets.

 

naamkaartje

Daarnaast wil je het feestvarken een leuk aandenken te geven.  Zoals een ‘bewaarpot’ waarin de wensen van de gasten verzameld kunnen worden.

wensen-communie

Of een origineel gastenboek.  Wij kozen voor deze kleurplaat waarop de gasten een leuke boodschap konden achterlaten en zich creatief konden uitleven met kleur.  Letterlijk een herinnering om in te kaderen die veel vaker wordt bekeken dan een boek of bewaarpot…

IMG_4295

5. Het cadeau

Ik ben een grote fan van het geven van een belevenis.  Een uitstap met de familie, een weekendje weg, samen iets avontuurlijks gaan doen, naar hun eerste concert of festival, …  Ideetjes genoeg.  Kies voor iets speciaals, wat hij of zij nog niet eerder deed en misschien zelfs een beetje buiten de comfortzone (van het hele gezin).  Wedden dat jullie er nog hechter uitkomen?

De gasten vinden het wellicht wel fijn als je met een suggestie komt om samen te leggen voor een groter cadeau.  Toen ik jong was, kreeg je voor je eerste communie een fiets en voor je plechtige communie gouden oorbellen of een horloge.  The times, they are changing.  Die fiets zal nog wel actueel zijn, de horloge is wellicht een smartphone geworden.  Maar, ik val in herhaling, ik zou gaan voor lekker samen bibberen bij Durbuy adventure ofzo 🙂

6. Animatie

Iedereen hoopt natuurlijk op een mooie, zonnige dag.  Helaas kunnen we daar in België niet altijd op rekenen.  Je voorziet dus best animatie voor binnen en buiten.  Hou daarbij vooral rekening met de leeftijd van de aanwezige kinderen.  Een springkasteel vinden ze volgens mij ook als 12-jarige nog leuk.  Je kan tegenwoordig ook koffers huren met allerlei leuke activiteiten, bijvoorbeeld bij Pim Pam Party.  En opnieuw, lang leve Pinterest voor tal van leuke knutsel- en spelideetjes.

7. Foto’s

Ooit werden er wegwerpcamera’s op de tafels gezet zodat alle gasten foto’s konden nemen die je dan makkelijk kon verzamelen.  Vandaag doen we dat met Instagram (vraag iedereen de foto’s te delen met een afgesproken #) of misschien wel met een gigantische WhatsApp groep.  In ieder geval wil je graag veel foto’s om achteraf een leuk album te maken.

8. Het beste voor laatst: geniet!

Wat er ook gebeurt, geniet op de dag zelf gewoon van het feest.  Enkel traantjes van geluk.  En van moederlijke/ vaderlijke trots op die prachtige, zo snel groot wordende kinderen.  Kijk er gerust naar uit, maar geniet ook maar van het voorbereiden want die dag vliegt zo voorbij…